حمید مصدق

چه انتظار عظیمی نشسته در دل ما

همیشه منتظریم و کسی نمی آید

صفای گمشده آیا

بر این زمین تهی مانده باز می گردد ؟

اگر زمانه به این گونه

ــ پیشرفت این است

مرا به رجعت تا غار

ــ مسکن اجداد

همیشه دلهره با من

همیشه بیمی هست

همیشه می گفتم:

چقدر مردن خوب است

چقدر مردن...

ـ در این زمانه که نیکی

حقیر و مغلوب است ــ

خوب است...

شاعر: حمید مصدق

برچسبها: حمید مصدق بهترین وزیباترین شعرهایی که خوانده ام ...